Werkgeluk of zelfbedrog?

Zeg je dat je blij bent met je werk, maar voelt het anders? Ontdek of je echt werkgeluk ervaart of jezelf voor de gek houdt.

Doe de werkflipscan!

Werkgeluk of zelfbedrog?

Zeg je dat je blij bent met je werk, maar voelt het anders?

Je zegt dat je blij bent met je werk. Je hebt fijne collega’s. Je bent goed in wat je doet. Het is prima geregeld allemaal. Maar ergens knaagt het. Je merkt dat je weinig energie overhoudt. Je telt de dagen tot het weekend. Je vraagt je soms af: is dit het nou?

En tóch blijf je zeggen dat je tevreden bent.

Misschien ben je dat ook. Maar het kan ook zijn dat je jezelf iets voorhoudt. Omdat het spannend is om te twijfelen. Omdat je bang bent dat het gras elders niet groener is. Of omdat je simpelweg niet weet waar je moet beginnen.

Werkgeluk of zelfbedrog?

Echt werkgeluk voel je aan je energie. Aan je zin om te beginnen. Aan de ruimte die je ervaart om jezelf te zijn. Het zit niet in ‘altijd leuk’ of ‘elke dag fluitend naar je werk’. Maar het zit wel in een gevoel van kloppen. Van bijdragen. Van betekenis.

Je hoeft niet elke dag op wolkjes te lopen. Maar als je structureel leegloopt, dan zit er ergens iets mis. Ook al ziet het plaatje er op papier prima uit.

Het gevaar van tevreden zijn met ‘prima’

'Prima' is de grootste valkuil van werkgeluk. Het is net goed genoeg om te blijven. Niet slecht genoeg om te vertrekken. En dus blijf je hangen. In gewoontes, in gemak, in overtuigingen als: “Ik moet blij zijn met wat ik heb.”

Maar ondertussen doe je jezelf tekort.

Want als je genoegen neemt met middelmaat, mis je kansen op groei. Op plezier. Op voldoening. En dat voel je, elke dag een beetje meer.

Wat vertel je jezelf?

“We hebben het goed geregeld hier.”
“Het is nou eenmaal druk in deze sector.”
“Het ligt vast aan mij dat ik me zo voel.”
“Ik moet gewoon wat dankbaarder zijn.”

Klinkt bekend? Let dan op. Dit zijn zinnen waarmee je je gevoel probeert weg te redeneren. Terwijl dat gevoel juist de moeite waard is om serieus te nemen.

Wat zegt je lijf als je stopt met praten?

Werkgeluk zit niet in woorden, maar in hoe je je voelt. Sta eens stil bij je lichaam aan het einde van een werkdag. Voel je spanning? Vermoeidheid? Of juist voldoening en rust?

Je lijf liegt niet. Ook niet als je hoofd dat wél doet.

Wat zou je zeggen als het je beste vriend(in) was?

Stel dat iemand anders jouw werkleven beschrijft. Zou je dan zeggen: “Wat goed, hou vol”? Of zou je zeggen: “Misschien is het tijd om iets anders te overwegen”?

Bij jezelf ben je vaak veel strenger. Maar wat je een ander gunt, mag je jezelf ook gunnen.

Het is geen zwakte om toe te geven dat je niet gelukkig bent

Veel mensen blijven hangen omdat ze denken dat veranderen een teken van falen is. Dat alleen ‘mensen die het niet aankunnen’ iets anders gaan doen. Dat is onzin.

Het vraagt juist lef om toe te geven dat iets niet meer past. Om je gevoel serieus te nemen. En om de stap te zetten naar iets dat beter bij je past.

Durf eerlijk te zijn

Als je elke dag denkt: “Op zich gaat het wel”, dan is dat je signaal. Dan weet je: dit is het dus níet. Echt werkgeluk voelt niet als ‘op zich’. Het voelt als betrokken zijn. Gezien worden. Meedoen op jouw manier.

Dus wees eerlijk. Naar jezelf. Naar je omgeving. En als dat lastig is, begin dan gewoon bij deze vraag: wat mis ik op dit moment het meest?

Daar zit je antwoord.